våben ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) broń (1.2) broń (1.3) herb
(1) et våben, våbnet/våbenet, våben, våbnene
(1.1) Betjenten var nødt til at trække sit våben mod provokatøren. → Funkcjonariusz był zmuszony do wyciągnięcia broni przeciw prowokatorowi. (1.1) Russiske styrker har brugt kemiske våben 626 gange siden krigens begyndelse og mindst 51 gange i år, skriver generalstaben for Ukraines væbnede styrker. → Rosyjskie siły użyły broni chemicznej 626 razy od początku wojny i co najmniej 51 razy w tym roku, jak podaje sztab generalny sił zbrojnych Ukrainy. (1.2) Den britiske regering har gjort den irske protokol til et våben. → Rząd brytyjski uczynił broń z protokołu irlandzkiego.
(1.1) atomvåben → broń atomowa • luftvåben/flyvevåben → siły powietrzne • masseødelæggelsesvåben → broń masowego rażenia • skydevåben → broń palna • kemisk våben → broń chemiczna
(1.2) våbenskjold , skjold
bevæbne