ære () •
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) honor czasownik (2.1) czcić, szanować
(1.1) (en) ære, æreen, (2.1) at ære, ærer, ærede, æret
(1.1) Den berømte mand levede et gådefuldt dobbeltliv med hemmeligheder som kunne berøve ham frihed og ære - og i værste fald livet. → Sławny mężczyzna prowadził tajemnicze podwójne życie z sekretami, które mogły go pozbawić wolności i honoru – a w najgorszym przypadku nawet życia. (2.1) Du skal ære din fader og din moder.De ti bud → Dziesięcioro przykazań → Czcij ojca swego i matkę swoją.