ostrość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przejaw bycia ostrym (jak nóż) (1.2) wyrazistość szczegółów obrazu (1.3) wyrazistość widzenia, słuchu, węchu (1.4) surowość sądów (1.5) wyrazistość rysów twarzy
(1.1-5)
ostrze , ostrzenie , ostrzyciel , ostrzałka ostrzyć , naostrzać , zaostrzać , zaostrzyć , naostrzyć ostry, ostrawy, ostrzowy ostro
angielski: (1.1) sharpness; (1.2) definition, nastawiać ostrość: focus; (1.3) keenness; (1.5) sharpness duński: (1.1) skarphed ; (1.2) skarphed ; (1.3) skarphed ; (1.4) skarphed hiszpański: (1.2) nastawiać ostrość: enfocar; (1.3) agudeza , nitidez ; (1.4) severidad niemiecki: (1.1) Schärfe ; (1.2) Schärfe ; (1.3) Klarheit , Schärfe ; (1.4) Härte , Schärfe