stężenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy; (1.2) element konstrukcyjny zapewniający usztywnienie konstrukcji budowlanej; (1.3) stężenie pośmiertne
(1.1-2)
(1.1) W ostatni weekend zostało przekroczone dopuszczalne stężenie tlenku węgla w powietrzu. (1.1) Dowiedziałem się od lekarza, że mam zbyt wysokie stężenie glukozy we krwi. (1.2) Sztywność żeber zapewniają pierścienie pośrednie z drewna oraz stężenie połaciowe.
(1.1) wysokie / niskie / średnie stężenie • stężenie roztworu / substancji / pyłu • stężenie procentowe • stężenie masowe • stężenie molowe • stężenie molalne • stężenie normalne • stężenie liczbowe • stężenie powierzchniowe • stężenie śmiertelne (1.2) stężenie połaciowe / dachowe / wiatrowe
(1.1) koncentracja
stężeć, stężać
angielski: (1.1) concentration; (1.2) bracing baskijski: (1.1) kontzentrazio duński: (1.1) koncentration estoński: (1.1) kontsentratsioon francuski: (1.1) concentration hiszpański: (1.1) concentración interlingua: (1.1) concentration japoński: (1.1) 濃度 niemiecki: (1.1) Konzentration norweski (nynorsk): (1.1) konsentrasjon rosyjski: (1.1) концентра́ция włoski: (1.1) concentrazione