anheimfallen ()

czasownik mocny, rozdzielnie złożony (1.1) popadać, popaść, paść ofiarą, paść ofiarą (1.2) przypadać, przypaść, stawać się częścią, stać się częścią

(1.1-2) anheimfall|en (fällt anheim), fiel anheim, anheimgefallen (haben)

(1.1) Man darf nicht dem Irrtum anheimfallen, dass die Preise stabil bleiben. → Nie należy popadać w pomyłkę, że ceny pozostaną stabilne. (1.1) Sein ganzes Vermögen fiel der Kirche anheim. → Jego cały majątek przypadł kościołowi.

(1.1) der Vergessenheit / dem Vergessen anheimfallen