__TOC__ calar ()
czasownik (1.1) milczeć, być cicho
calar ()
rzeczownik (1.1) lampa
{| class="wikitable" ! przypadek !! liczba pojedyncza !! liczba mnoga !! liczba podwójna !! liczba mnoga cząstkowa |- ! mianownik | calar || calari || calaret || calalli |- ! biernik | calar || calari || calaret || calallí |- ! dopełniacz | calaro || calarion || calarto || calallion |- ! posiadacz | calarwa || calariva || calaretwa || calalliva |- ! celownik | calaren || calarin || calarent || calallin |- ! narzędnik | calarnen || calarinen || calarenten || calallinen |- ! miejscownik | calaressë || calarissen || calaretsë || calallissë / calalissen |- ! ablatyw | calallo / calarello || calarillon / calarillor || calarelto || calallillo / calallillon / calallillor |- ! allatyw | calarenna || calarinnar || calarenta || calallinna / calallinnar |- ! respektyw | calares || calaris || calartes || calallis
cala calima
(1.1) od rdzenia KAL- → „świecić”Vinyar Tengwar nr 47, str. 13