piwotalny ()
przymiotnik (1.1) obrotowy, osiowy (1.2) nie mający samodzielnej władzy, ale za to wchodzący w koalicje z prawie każdą opcją polityczną;
(1.1-2)
(1.1) (…) a ztąd powszechna dolegliwość dająca się czuć wszystkim członkom socyalnego ciała, odszczepieństwo, a czasem i pogarda piwotalnych osi przeszłościAugust Dołęga Cieszkowski (hrabia): Ojcze-Nasz - Tomy 3-4, 1903, strona 228 (1.1) W wierszu haiku występują, na przykład, grupy słów określane jako słowa piwotalne, nagle zmieniające znaczenie wiersza i tok myśli.Odra, tom 43, Wrocławskie Wydawn. Prasowe RSW "Prasa", 2003, wydania 5-9 (1.2) – I wtedy piwotalny członek Rady Polityki Pieniężnej, czyli Hausner, zgodzi się… – Piwotalny właśnie.podsłuchana i upubliczniona rozmowa prezesa NBP Marka Belki z ministrem Bartłomiejem Sienkiewiczem (1.2) Polski system partyjny zaczął przybierać cechy charakterystyczne dla dojrzałych i ustabilizowanych systemów zachodnioeuropejskich z dużymi blokami – prawicowym (AWS) i lewicowym (SLD) z dwoma partiami piwotalnymi (obrotowymi, zawiasowymi) – centrolewicowym PSL i centroprawicową UWMarek Migalski, Waldemar Wojtasik, Marek Mazur: Polski system partyjny, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, str. 72 (1.2) Partia piwotalna nie musi być, jak już wcześniej wspomniałem, partią małą.Ryszard Herbut: Systemy partyjne w Europie Zachodniej--ciągłość i zmiana: studium porównawcze, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1996, str. 163
(1.2) partia piwotalna
(1.1) obrotowy, osiowy (1.2) obrotowy, zawiasowy
piwotalność
< < <
Słowo to, choć okazjonalnie używane od ponad stu lat, stało się bardziej znane szerokiej publiczności w czerwcu 2014 r., gdy zostało użyte w podsłuchanej rozmowie ministra Bartłomieja Sienkiewicza i prezesa NBP Marka Belki. Początkowo dziennikarze błędnie zapisali ten wyraz jako „dygotalny”.
angielski: (1.1) pivotal; (1.2) pivotal