grav ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) grób (1.2) miejsce pochówku (1.3) podłużny wykop (1.4) śmierć
(1.1-3) en grav, graven, grave, gravene (1.4) –, graven,
(1.1) Sover vampyrer i grave? → Czy wampiry śpią w grobach?
(1.3) skyttegrav → okop
(1.2) gravsted
grave, begrave
den, der graver en grav for andre, falder tit selv i den → kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada <<
grav ()
(1.1) ważny
graveco, malgravaĵo gravi, malgravigi, malpligravigi grava, malgrava, vivgrava, vivograva grave
grav ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) grób, mogiła (1.2) rów, dół, wykop
(1) en grav, graven, graver, gravene lub ei grav, grava, graver, gravene
(1.1) En gammel håndverker tok med seg hemmeligheten i graven. (z internetu) → Stary rzemieślnik zabrał ze sobą tajemnicę do grobu.
grave massegrav • skyttergrav • vollgrav
grav ()
(2.1)
przymiotnik (1.1) ciężki, poważny rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) grób, mogiła (2.2) dół
(1.1) grav, gravt, grava; (2.1-2) en grav, graven, gravar, gravarna
(2.1) familjegrav • gravallvarlig • gravfynd • gravhög • gravkammare • gravkapell • gravkulle • gravlik • gravkor • gravplats • gravplundring • gravskrift • gravsten • gravsättning • gravvård • gravöl • massgrav • megalitgrav • skeppsgrav • stenåldersgrav (2.2) vallgrav
(1.1) svår (2.1) begravningsplats (2.2) dike
(2.1) vända sig i sin grav