szok ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem (1.2) niebezpieczne dla życia zaburzenia czynności organizmu
(1.1-2)
(1.1) Klęska grunwaldzka z perspektywy śląskiego poety to szok taki, jak gdyby indiański wódz, powiedzmy jakiś Winnetou, pokonał całą armię amerykańską i ciągnął na Waszyngton.
(1.1) wstrząs (1.2) wstrząs
szokowanie szokować szokowy, szokujący
albański: (1.1) tronditje angielski: (1.1) shock arabski: (1.1) زلزال , صدمة bułgarski: (1.1) шок ; (1.2) шок chiński standardowy: (1.1) 震动 czeczeński: (1.1) шовкъ czeski: (1.1) šok duński: (1.1) chok ; (1.2) chok esperanto: (1.1) ŝoko estoński: (1.1) šokk francuski: (1.1) choque , choc hiszpański: (1.1) choque , conmoción ; (1.2) choque , conmoción jidysz: (1.1) שאָק (szok), קלאַפּ (klap) niemiecki: (1.1) Schock nowogrecki: (1.1) σοκ , ξάφνιασμα ; (1.2) σοκ portugalski: (1.1) choque rosyjski: (1.1) шок szwedzki: (1.1) chock turecki: (1.1) şok węgierski: (1.1) sokk włoski: (1.1) shock ; (1.2) shock