skrupuł () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wątpliwość natury moralnej wobec własnego postępowania (1.2) aptekarska jednostka wagowa, równowartość 20 granów (1/3 uncji) (1.3) najmniejsza praktycznie stosowana rzymska jednostka wagi, 1/24 uncjiMała ancyklopedia kultury antycznej A–Z, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1983, s. 667.;
(1.1-3)
(1.1) Obawiałem się przez chwilę, aby nie odwołała swoich poleceń i aby ten jej spóźniony skrupuł nie pokrzyżował moich planówPierre Choderlos de Laclos, Niebezpieczne związki (tłum. Tadeusz Boy-Żeleński), Wyd. E. Wende i S-ka, Lwów 1912.. (1.1) Koniec końców, tknięty jakimś skrupułem, rzekł do leżącej: – Ej – a dychaj se tu...Stefan Żeromski, Rozdziobią nas kruki, wrony, Wyd. J. Mortkowicza, Warszawa 1927. (1.1) Katarzyna jest złą kobietą, więc tym bardziej dziwi, że ma jakiekolwiek skrupuły.
(1.3) scripulum, scrupulum
(1.1) stan (1.2) jednostka
skrupuły skrupulatnie
przeważnie w liczbie mnogiej
angielski: (1.1) qualm duński: (1.2) skrupel esperanto: (1.1) skrupulo rosyjski: (1.1) угрызения совести włoski: (1.1) scrupolo