czarodziej ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów
(1.1)
(1.1) Cały nakład nowej powieści o nastoletnim czarodzieju sprzedał się w dwa tygodnie po premierze.
(1.1) czarownik
czarodziejstwo czarodziejka czarodziejski czarodziejsko, czarownie
< ,
afrykanerski: (1.1) towenaar angielski: (1.1) wizard, enchanter, charmer arabski: (1.1) ساحر białoruski: (1.1) чарадзей , чараўнік czeski: (1.1) čaroděj duński: (1.1) troldmand , troldkarl , heksemester esperanto: (1.1) sorĉisto estoński: (1.1) maag, võlur, nõid francuski: (1.1) sorcier hindi: (1.1) जादूगर hiszpański: (1.1) brujo interlingua: (1.1) mago, incantator jèrriais: (1.1) chorchi jidysz: (1.1) מכשף (mechaszef), כּישוף־מאַכער (kiszef-macher) litewski: (1.1) burtininkas niemiecki: (1.1) Hexer , Magier norweski (bokmål): (1.1) trollmann norweski (nynorsk): (1.1) trollmann portugalski: (1.1) bruxo rosyjski: (1.1) волшебник , чудесник , колдун serbsko-chorwacki: (1.1) čarobnjak , čarobnik slovio: (1.1) cxaronic, cxaronik słowacki: (1.1) bosorák staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) обавьникъ , чародѣи staroegipski: (1.1) ḥkꜣy suahili: (1.1) mchawi szwedzki: (1.1) magiker , trollkarl tajski: (1.1) พ่อมด turecki: (1.1) sihirbaz węgierski: (1.1) varázsló włoski: (1.1) mago