κάταγμα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) złamanie kości
(1) N49
(1.1) κλειστό κάταγμα, απλό κάταγμα → złamanie zamknięte, złamanie proste • ανοικτό κάταγμα/ανοιχτό κάταγμα, σύνθετο κάταγμα → złamanie otwarte, złamanie złożone • συντριπτικό κάταγμα → złamanie wieloodłamowe • κάταγμα χλωρού ξύλου → złamanie zielonej gałązki • εγκάρσιο κάταγμα → złamanie poprzeczne • λοξό κάταγμα → złamanie skośne
(1.1) σπάσιμο
καταγματίας