__TOC__ haplotyp ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli;
(1.1) Węgrzy mają najwyższy wśród ludności niesemickiej udział haplotypów, czyli charakterystycznych dla danej populacji wariantów genów, typowych dla Żydówwprost.pl.
(haploûs) → "prosty", "pojedynczy"
angielski: (1.1) haplotype baskijski: (1.1) haplotipo bułgarski: (1.1) хаплотип czeski: (1.1) haplotyp estoński: (1.1) haplotüüp francuski: (1.1) haplotype hiszpański: (1.1) haplotipo portugalski: (1.1) haplótipo rosyjski: (1.1) гаплотип
haplotyp ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) haplotyp
(1.1)
(haploûs) → "prosty", "pojedynczy"