rywalizować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś (1.2) o dwóch osobach lub rzeczach itp.: być na mniej więcej jednakowym poziomie, nie pozwalając na stwierdzenie, która z nich jest lepsza
(1.1)
(1.1) O palmę pierwszeństwa rywalizowały piosenki w wykonaniu Krystyny Prońko, Krzysztofa Krawczyka, Bogusława Meca, Zbigniewa Wodeckiego i…
(1.1) konkurować, stawać w szranki
rywalizacja , rywalizowanie , rywal , rywalka rywalizacyjny
angielski: (1.1) compete asturyjski: (1.1) competir białoruski: (1.1) супернічаць czeski: (1.1) soutěžit, konkurovat esperanto: (1.1) konkuri fiński: (1.1) otella francuski: (1.1) disputer, rivaliser hiszpański: (1.1) rivalizar, competir interlingua: (1.1) rivalisar islandzki: (1.1) keppa japoński: (1.1) 争う kataloński: (1.1) competir manx: (1.1) cohirr niderlandzki: (1.1) concurreren, meedingen, wedijveren niemiecki: (1.1) rivalisieren nowogrecki: (1.1) αγωνίζομαι ormiański: (1.1) մրցել portugalski: (1.1) competir turecki: (1.1) ölçüşmek ukraiński: (1.1) змагатись wietnamski: (1.1) cạnh tranh włoski: (1.1) competere, disputare