pierd ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii o charakterze zapachowo-dźwiękowymWitold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 4/1954, s. 35.
(1.1)
(1.1) bździna, bąk, pierdoła, piard
pierdoła /, pierdzenie , wypierdzenie , wypierdek , pierdolenie , wypierdolenie , upierdliwość , upierdalanie , upierdolenie , pierdolnik , podpieralanie , podpierdolenie , podpieralacz , pierdółka , pierdel pierdzieć , wypierdzieć , pierdolić , wypierdolić , pierdzielić , upierdalać , upierdolić , pierdolnąć , podpierdalać , podpierdolić upierdliwy, pierdolnięty, pierdółkowaty upierdliwie pierdu-pierdu
słowacki: (1.1) prd