maruder ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dezerter dopuszczający się w czasie wojny rabunków, kradzieży i innych przestępstw (1.2) człowiek wykonujący wszystko w bardzo powolnym tempie, marudnie
(1.1-2)
(1.2) By ponaglić maruderów, biblioteki wysyłają upomnienia.
(1.2) maruda, guzdralski, guzdrała, grzebała, grzebuła, lelum polelum, ślamazara
(1.2) żywe srebro
(1.1) dezerter
(1.2) spóźnialski
(1.1) maruderstwo maruderski (1.2) maruderstwo , maruda /, marudzenie marudzić marudny marudnie
(1.1)
angielski: (1.1) marauder, straggler; (1.2) laggard białoruski: (1.1) марадзёр ; (1.2) маруда bułgarski: (1.1) мародер hiszpański: (1.1) merodeador rosyjski: (1.1) мародёр ; (1.2) мямля , рохля ukraiński: (1.1) мародер ; (1.2) маруда