schizmatyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) o członku innej wspólnoty religijnej, która powstała w wyniku podziału jakiejś organizacji wyznaniowej (1.2) o osobie, która opuściła jakąś organizację lub wspólnotę
(1.1-2)
(1.1) Jeśli przed śmiercią nie dali żadnych oznak pokuty, pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy.Kanon 1184 Kodeksu prawa kanonicznego
(1.1) heretycy i schizmatycy
(1.1) odszczepieniec, odstępca (1.2) apostata, odszczepieniec
(1.1) secesjonista
(1.1) starokatolik
schizma , schizmatyczność schizmatyczka schizmatycki schizmatycko
(1.1) (1.2) od (1.1)
baskijski: (1.1) zismatiko białoruski: (1.1) схізматык bułgarski: (1.1) схизматик hiszpański: (1.1) cismático interlingua: (1.1) schismatico rosyjski: (1.1) схизматик , раскольник ; (1.2) раскольник ukraiński: (1.1) схизматик , схизмат