Beskidy ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna (1.1) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;
(1.1) ,
(1.1) Spakowałam Leopoldzie: latarkę, kompas i mapę Beskidów.
(1.1) Beskidy Brzeżne • Beskidy Lesiste • Beskidy Pokucko-Bukowińskie • Beskidy Połonińskie • Beskidy Środkowe • Beskidy Wschodnie • Beskidy Zachodnie
(1.1) Beskid, BieskidJan Rozwadowski, Nazwy własne. Beskidy, „Język Polski” nr 6/1914, s. 162., Bieszczad
Beskid , Beskidek , beskidnik , Podbeskidzie , beskidzkość beskidzki beskidzko
Jan Rozwadowski, Nazwy własne. Beskidy, „Język Polski” nr 6/1914, s. 163., → rozdzielenie, rozłączenie
angielski: (1.1) Beskids baskijski: (1.1) Beskideak białoruski: (1.1) Бяскіды (Bâskìdy) czeski: (1.1) Beskydy esperanto: (1.1) Beskidoj francuski: (1.1) Beskides litewski: (1.1) Beskidai niderlandzki: (1.1) Beskiden niemiecki: (1.1) Beskiden rosyjski: (1.1) Бескиды (Beskidy) słowacki: (1.1) Beskydy szwedzki: (1.1) Beskiderna ukraiński: (1.1) Бескиди (Beskidi) włoski: (1.1) Beschidi