oracz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto orze pole
(1.1)
(1.1)
(1.1) rolnik
oranie , orka , orzba oraczka zaorywać, orać , zaorać orny
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) plower, plowman baskijski: (1.1) goldelari białoruski: (1.1) араты bułgarski: (1.1) орач czeski: (1.1) oráč francuski: (1.1) laboureur hiszpański: (1.1) arador , labrador interlingua: (1.1) arator kazachski: (1.1) соқашы litewski: (1.1) artojas niemiecki: (1.1) Ackermann nowopruski: (1.1) artajs rosyjski: (1.1) пахарь słowacki: (1.1) oráč staropruski: (1.1) artoys ukraiński: (1.1) орач włoski: (1.1) aratore