dekadencja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chylenie się ku upadkowi (1.2) rozkład wartości moralnych i kulturowych (1.3) tendencja w sztuce europejskiej przełomu wieku XIX i XX
(1.1-3)
(1.1) Coraz mniejsze zainteresowanie publiki dziełami tego autora wynikało z dekadencji jego warsztatu artystycznego. (1.2) W dzisiejszych czasach sztuka jest przesiąknięta dekadencją. (1.3) Dekadencja była odpowiedzią na rosnące niezadowolenie społeczeństw w krajach Europy i lęk przed postępem technicznym.
(1.1) schyłkowość, schyłek, rozkład (1.2) zepsucie, zniszczenie (1.3) dekadentyzm
dekadent , dekadentyzm dekadencki
angielski: (1.1) decadence; (1.2) decadence; (1.3) decadence czeski: (1.1) decadence duński: (1.1) dekadence ; (1.2) dekadence francuski: (1.1) décadence ; (1.2) décadence interlingua: (1.1) decadentia słowacki: (1.1) dekadencia ; (1.3) dekadencia węgierski: (1.1) hanyatlás; (1.2) dekadencia; (1.3) dekadencia