Hun

Hun ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

(1.1)

Hunka huński

angielski: (1.1) Hun baskijski: (1.1) huno białoruski: (1.1) гун francuski: (1.1) Hun hiszpański: (1.1) huno łaciński: (1.1) Hunnus niderlandzki: (1.1) Hun niemiecki: (1.1) Hunne nowogrecki: (1.1) Ούννος rosyjski: (1.1) гунн słowacki: (1.1) Hun starogrecki: (1.1) Οῦννος turecki: (1.1) Hun ukraiński: (1.1) гунн węgierski: (1.1) hun włoski: (1.1) unno

Hun ()

rzeczownik (1.1) Hun, Hunka (1.2) hun, barbarzyńca, wandal (1.3) Niemiec (popularne w mediach od czasów I wojny światowej) (1.4) / : protestant

(1.1-4) Hun; Huns

Hunnic

Hun ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Hun

Hun ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Hun

(1.1) Hun; Hunnen

Hun ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) Hun

(1.1)

hunský

Hun ()

rzeczownik (1.1) Hun