__TOC__ racha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość (1.2) wyraz gniewu, złości; zemsta, odwet
(1.1) Tamci rychło z kintopa nie wychodzili, czekali aż im ta racha przejdzie. (1.2) Mimo że to policjant, to jednak okazał się rozumiejącym człowiekiem, który wiedział dobrze, że racha musi się dokonać, bo jakby nie, to byłaby poruta na całą dzielnicęRyszard Ćwirlej, Tam ci będzie lepiej, Wyd. Czwarta Strona, Poznań 2015, s. 279..
(1.1) mieć rachę do kogoś
→ zemsta
racha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podmuch (wiatru), powiew (1.2) passa, seria, cykl (1.3) szczapa, drzazga
(1.1-3) racha: rachas
(1.2) buena/mala racha → dobra/zła passa
(1.1) ráfaga, bocanada, ventada (1.2) lapso, período, tiempo (1.3) raja
racheado rachar, rachear
(1.1-2) → wstrząs (1.3) od rachar
racha ()
raehia • rȧha • rȧh́hja
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grabie (1.2) grabie czasownik (2.1) grabić