szeptun ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który leczy zamawianiem; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) kulisty dzwonek przy uprzęży
(1.1) (2.1)
(1.1) Kiedy zawiodła medycyna konwencjonalna, chory udał się do szeptuna. (1.1) W Polsce szeptuni mieszkają głównie na Podlasiu. (2.1) W uprzęży pobrzękiwały trzy dzwonki (szeptun, bałabon i kałatało), słomiane siedzenie pokrywał kilim, zaś za plecami woźnicy siedział służący kozak. (2.1) Jedynymi zaprzęgami kołowymi wyposażonymi w dzwonki były bałaguły, których uprzęże posiadały zamocowane na szerokim skórzanym pasie: kuliste szeptuny, blaszane bałabony i drewniane kałatałymuzeumgalowice.pl. (2.1) Wyróżnikiem bałaguł były także dzwonki o różnej głośności i konstrukcji, do których należały bałabony, kałatały i szeptunymuzeumgalowice.pl.
(1.1) szeptun zamawia chorobę • szeptun odczynia urok • szukać pomocy u szeptuna
(1.1) znachor (2.1) dzwonek
szept , szepcik , szeptanie , szeptanina , szeptaninka , szeptanka , szeptliwość , szepnięcie , naszept , naszeptanie , naszeptywanie , odszepnięcie , odszeptanie , odszeptywanie , poszept , poszeptanie , poszeptywanie , poszepnięcie , wyszeptanie , wyszeptywanie , zaszeptanie , zaszeptaność szeptunka , szeptucha szeptać , szeptać się , szepnąć , naszeptać , naszeptywać , odszeptać , odszeptywać , odszepnąć , poszeptać , poszeptywać , poszepnąć , wyszeptać , wyszeptywać , wszeptywać , zaszeptać , zaszeptać się szeptliwy, szepczący, zaszeptany szeptliwie, szepcząco
(1.1)
(2.1)
białoruski: (1.1) шаптун rosyjski: (1.1) шептун