gołębiarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) hodowca gołębi (1.2) miłośnik gołębi (1.3) w czasie II wojny światowej: niemiecki snajper strzelający z wysokości; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1)
(1.1-3) (2.1)
(1.2) Wujek Jurek jest zapalonym gołębiarzem, a gołębnik to jego oczko w głowie.
(1.2) zapalony gołębiarz
(1.1) hodowca (1.2) miłośnik (1.3) snajper
gołąbeczka , gołąbeczek , gołąb , gołąbek , gołębica , gołębię , gołębnik gołębi, gołębiowy, gołębiowaty, gołębiarski
baskijski: (1.2) usozale białoruski: (1.1) галубятнік ; (1.2) галубятнік ; (1.3) снайпер ; (2.1) ястраб вялікі bułgarski: (1.1) гълъбар czeski: (1.1) holubář ; (1.2) holubář rosyjski: (1.1) голубятник ; (1.2) голубятник ; (1.3) снайпер , кукушка; (2.1) голубятник słowacki: (1.1) holubiar , holubár ; (1.2) holubiar , holubár