trenować ()
czasownik przechodni niedokonany ( wytrenować) (1.1) podnosić swoje umiejętności (1.2) podnosić czyjeś umiejętności (1.3) ćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie (1.4) kierować rozwojem sprawności fizycznej sportowca
(1.1-4)
(1.1) Dotknięta do żywego ogólnomęską zarozumiałością Celestyna odsunęła się, zmierzyła Hajduka wyniosłym spojrzeniem, które tak często trenowała przed lustrem (na wszelki wypadek…), i powiedziała ozięble: – Cześć, idę do szkoły. (1.3) Od przyszłego tygodnia będę trenował fechtunek.
(1.1) ćwiczyć, dokształcać się, nabywać wprawy, praktykować, szkolić się, uczyć się, wprawiać się, zaprawiać się (1.2) edukować, instruować, kształcić, nauczać, obznajamiać, podkształcać, poduczać, przeszkalać, przygotowywać, przysposabiać, przyuczać, sposobić, szkolić, uczyć, wdrażać, wyuczać, zapoznawać, zaznajamiać (1.3) ćwiczyć, gimnastykować się, szlifować formę (1.4) ćwiczyć, przygotowywać, sposobić, szkolić, tresować
trening , trener , trenerka , trenowanie , trenażer treningowy, trenerski
angielski: (1.2) coach, teach, train; (1.3) train, work out; (1.4) train chiński standardowy: (1.3) 练 (liàn), 练习 (liànxí) duński: (1.1) træne; (1.2) træne; (1.3) træne; (1.4) træne niemiecki: (1.1) trainieren norweski (bokmål): (1.1) trene; (1.2) trene norweski (nynorsk): (1.1) trene, trena; (1.2) trene, trena rosyjski: (1.1) тренировать; (1.2) тренировать; (1.3) тренировать; (1.4) тренировать szwedzki: (1.1) träna; (1.2) träna tuvalu: (1.1) fakaakoako; (1.2) fakaakoako ukraiński: (1.1) тренувати; (1.2) тренувати; (1.3) тренувати; (1.4) тренувати węgierski: (1.3) edz; (1.4) edz