platoniczny ()
przymiotnik relacyjny (1.1) o uczuciu: oparty na skłonności duchowej, pozbawiony pierwiastka zmysłowego, seksualnego (1.2) nierealny, niedający się urzeczywistnić (1.3)
(1.1-3)
(1.1) W końcu zdał sobie sprawę, że nigdy jej nie będzie miał dla siebie, ale wiedział co to miłość platoniczna.
(1.1) platoniczna miłość • platoniczne uczucie
(1.2) nierealny
Platon /, platonizm Platoński, platoński platonicznie
(1.3) angielski: (1.1) platonic białoruski: (1.1) платанічны bułgarski: (1.1) платоничен, платонически; (1.2) платоничен, платонически duński: (1.1) platonisk esperanto: (1.1) platona; (1.2) platona, platoneco francuski: (1.1) platonique hiszpański: (1.1) platónico interlingua: (1.1) platonic niemiecki: (1.1) platonisch nowogrecki: (1.1) πλατωνικός rosyjski: (1.1) платонический ukraiński: (1.1) платонічний węgierski: (1.1) plátói włoski: (1.1) platonico; (1.2) platonico