wybuchać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wybuchnąć) (1.1) ulegać rozerwaniu pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej (1.2) ulegać rozszczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej (1.3) ulegać detonacji (1.4) dawać wyraz gwałtownym emocjom (1.5) gwałtownie rozpoczynać się
(1.1-4)
(1.4) Który skrzywdziłeś człowieka prostego • Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając, (…) • Nie bądź bezpieczny. Poeta pamiętaCzesław Miłosz, Który skrzywdziłeś.
(1.3) wybucha mina / niewybuch / niewypał / pocisk (1.4) wybuchać płaczem / śmiechem (1.5) wojna / powstanie wybucha
(1.1-4) eksplodować
wybuch , niewybuch , wybuchowość , wybuchanie , wybuchnięcie wybuchnąć wybuchowy wybuchowo
angielski: (1.1) explode; (1.2) explode; (1.3) explode duński: (1.1) eksplodere; (1.2) eksplodere; (1.3) eksplodere; (1.4) eksplodere esperanto: (1.3) eksplodi hiszpański: (1.2) estallar norweski (bokmål): (1.1) eksplodere; (1.4) eksplodere norweski (nynorsk): (1.1) eksplodere, eksplodera; (1.4) eksplodere, eksplodera rosyjski: (1.2) разрываться; (1.3) взрываться; (1.4) разражаться ukraiński: (1.1) вибухати; (1.2) вибухати włoski: (1.1) esplodere, prorompere; (1.3) esplodere; (1.4) sbottare