wędrowiec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo
(1.1)
(1.1) Coraz bardziej robi się swojsko, coraz przyjaźniej spogląda wędrowiec na te rozległe linie Parthenonu, na biały Erechtejon i na leżące niżej PropylejeHenryk Sienkiewicz, Wycieczka do Aten (wyd. 1905).
(1.1) łazik, globtroter, obieżyświat, tramp, wędrowniczek, wędrownik, wagabunda
(1.1) podróżnik
wędrowanie , wędrówka , wędrownik wędrowniczek wędrować wędrowny
angielski: (1.1) wanderer, hiker duński: (1.1) vandrer , vandrende , vandringsmand niderlandzki: (1.1) wandelaar , trekker niemiecki: (1.1) Wanderer norweski (bokmål): (1.1) vandrer norweski (nynorsk): (1.1) vandrar szwedzki: (1.1) vandrare turecki: (1.1) gezgin