αντέχω ()

czasownik przechodni (1.1) znosić, wytrzymywać, tolerować (1.2) stawić czoło, przeciwstawić się

(1.1-2) C3A

(1.1) Ίσως ήταν άνθρωπος έντιμος που δεν άντεχε πια να παίζει έναν άτιμο ρόλο στην Ιστορία, σαν άβουλη μαριονέτα στα χέρια μιας μισοπεθαμένης αυτοκρατορίας. → Być może był przyzwoitym człowiekiem, który nie znosił już grania haniebnej roli w Historii, jak bezwolna marionetka w rękach półmartwego cesarstwa.Louis de Bernières, Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι, ISBN 960-274-119-8, str. 438

(1.1) βαστώ, κρατώ, υπομένω, υποφέρω (1.2) αντιμετωπίζω, αντιστέκομαι

αντοχή αντέχομαι

δεν το αντέχει η τσέπη μου → nie na czyjąś kieszeń

(1.1-2)