rozpuszczać ()

czasownik przechodni niedokonany ( rozpuścić) (1.1) (o sporządzaniu roztworu) (1.2) (o wywoływaniu zmiany stanu skupienia) (1.3) (zwykle w odniesieniu do włosów) (1.4) (w różne strony) (1.5) (o rozwiązywaniu zespołu) (1.6) (o rozpieszczaniu kogoś) (1.7) (o majątku) czasownik zwrotny niedokonany rozpuszczać się ( rozpuścić się) (2.1) ulegać rozpuszczeniu, rozprowadzeniu w cieczy (2.2) ulegać roztopieniu (2.3) zwykle o włosach: rozplatać się, rozkręcać się (2.4) stawać się samowolnym, niesubordynowanym

(1.1)

(1.1) Witaminę zawsze rozpuszczam w szklance wody. (1.2) Sól rozpuszcza lód na chodnikach. (1.2) Aceton rozpuszcza lakier do paznokci. (1.3) Ania nigdy nie rozpuszczała włosów. (1.4) W trakcie poszukiwań policjanci zawsze rozpuszczali psy tropiące. (1.4) Dawniej po powrocie z wycieczki rozpuszczaliśmy uczniów do domów, a teraz jest zbyt niebezpiecznie, żeby dzieci wracały same do domów. (1.6) Przez dwa lata dziadkowie rozpuszczali Kacperka, a teraz trzeba go wciąż nosić na rękach. (1.7) Co miesiąc rozpuszczał pół pensji na automaty. (2.1) Cukier lepiej rozpuszcza się w gorącej wodzie niż w zimnej. (2.2) Lód na chodnikach rozpuszcza się pod wpływem soli. (2.3) Obcięła się na krótko, bo na treningach rozpuszczały jej się włosy.

rozpuszczanie , rozpuszczenie , rozpuszczalnik , rozpusta rozpuścić rozpuszczony, rozpuszczalny, rozpuszczalnikowy

(1.1) jidysz: (2.2) צעגאָסן ווערן (cegosn wern) ukraiński: (1.1) розчиняти