__TOC__ κλαίω ()
czasownik nieprzechodni (1.1) płakać, lać łzy czasownik przechodni (2.1) opłakiwać, żałować
(1.1) (2.1) κλαίω, κλαις, κλαίει; κλαίμε, κλαίτε, κλαίνε / κλαιν • έκλαιγα • έκλαψα • κλάψει
(1.1) Θα κλάψεις πικρά μια μέρα μα εγώ θαμαι μακριά. → Pewnego dnia gorzko zapłaczesz, ale ja będę daleko.
(2.1) μοιρολογώ, θρηνώ
(1.1) γελώ
κλαίουσα , κλάμα , κλαυθμός , κλαυθμυρισμός , κλάψα , κλάψιμο , κλαψούρα , κλαψούρισμα κλαίγομαι, κλαουρίζω, κλαυθμυρίζω, κλαψουρίζω κλαμένος, κλαυτός, κλαψιάρης, κλαψιάρικος
αν δεν κλάψει το παιδί δεν του δίνουνε βυζί → potulne cielę dwie matki ssie βαράτε με κι ας κλαίω θα κλάψουν μανούλες κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες κλαίω και οδύρομαι κλαίω με μαύρο δάκρυ κλαίω τη μοίρα μου κλάφ’ τα Χαράλαμπε να τον κλαίνε οι ρέγγες ούτε κλαίει ούτε γελάει
forma równoważna: κλαίγω
κλαίω () klaíō
,
czasownik (1.1) płakaćhttps://iecor.clld.org/languages/greekpontic
(1.1) κλαίγω