наложить ()
czasownik dokonany ( накладывать) (1.1) nałożyć, położyć na czymś (1.2) umieścić jakiś znak na czymś (również przenośnie, zostawić swój znak na czymś lub kimś, wpłynąć na coś) (1.3) nakłaść, umieścić coś gdzieś w jakiejś ilości (1.4) nałożyć, obłożyć (np.: karą, grzywną, zakazem)
(1) наложи́ть; наложу́, нало́жишь, нало́жит; нало́жим, нало́жите, нало́жат; наложи́л, наложи́ла, наложи́ло; наложи́ли; наложи́; наложи́те; наложи́вший, наложи́в, наложи́вши, нало́женный
вложить, выложить, доложить, заложить, изложить, обложить, отложить, переложить, подложить, предложить, приложить, проложить, сложить, уложить