quiete ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) (w niektórych bractwach, zakonach) poobiedni czas odpoczynku
(2.1) (2.2) (2.3)
(1.1) quietes
quietar, quietarse quieto, quietador, quietista quietamente quietación , quietud , quietador , quietadora , quietismo , quietista /
, quiētis → odpoczynek, spoczynek
quiete ()
przymiotnik (1.1) spokojny, cichy
quiete ()
przysłówek (1.1) spokojnie, powolnie
quiete ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bezruch (1.2) cisza, spokój (1.3) spokój, wytchnienie (1.4) wieczny odpoczynek
(2.1) od: quieto
(1.1-4) quiete; quieti
(1.1) un corpo in stato di quiete → ciało w stanie bezruchu (1.2) la quiete notturna → cisza nocna (1.3) la quiete dell'anima → spokój duszy
(1.1) immobilità, inerzia, staticità (1.2) calma, pace, tranquillità (1.3) pace, quietudine, serenità, tranquillità
(1.1) moto, movimento (1.2) babilonia, baraonda, bordello, caos, casino, confusione, macello, pandemonio, trambusto (1.3) agitazione, inquietudine, irrequietudine, turbamento
quietezza , quietudine , quiescenza , quietamento , quietismo , quietista quietare, quietarsi quieto, quiescente, quietista, quietistico quietamente
, -etis