skrobia ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

(1.1)

(1.1) Skrobia to ważna substancja odżywcza. Jest to składnik mąki, a więc występuje w chlebie i wszystkich wypiekach. Ważną rolę odgrywa również skrobia ziemniaczana występująca w bulwach tej rośliny. Skrobia jest materiałem energetycznymChemia w gimnazjum. Podręcznik ucznia. Wersja e-book, praca zbiorowa, WSiP, Warszawa 2009, str. 252..

skrobiowy skrobać skrobać

angielski: (1.1) starch, amylum arabski: (1.1) نشا , نشاء azerski: (1.1) nişasta baskijski: (1.1) almidoi bułgarski: (1.1) нишесте czeski: (1.1) škrob duński: (1.1) stivelse esperanto: (1.1) amelo estoński: (1.1) tärklis francuski: (1.1) amidon hindi: (1.1) मंड (māṉḍ) hiszpański: (1.1) almidón interlingua: (1.1) amylo, fecula karpatorusiński: (1.1) шкроб kataloński: (1.1) midó łaciński: (1.1) amylum niemiecki: (1.1) Stärke norweski (bokmål): (1.1) stivelse norweski (nynorsk): (1.1) stivelse nowogrecki: (1.1) άμυλο portugalski: (1.1) amido rosyjski: (1.1) крахмал serbski: (1.1) скроб słowacki: (1.1) škrob słoweński: (1.1) škrob szwedzki: (1.1) stärkelse tajski: (1.1) แป้ง turecki: (1.1) nişasta ukraiński: (1.1) крохмаль węgierski: (1.1) keményítő wilamowski: (1.1) štjēḱ włoski: (1.1) fecola , amido