bernardyn ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rasa psa;
(1.1) (2.1)
(1.1) Przy nim stał kwestarz, sędzia tuż przy bernardynieAdam Mickiewicz, Pan Tadeusz, Księga pierwsza: Gospodarstwo.. (1.1) Bernardynami byli mickiewiczowscy ksiądz Robak i ksiądz Piotr. (2.1) Nasi franciszkanie przed wojną trzymali okazałe bernardyny.
(1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, obserwant, alkantaryn, amadeita (2.1) bernard
(1.1) zakonnik (2.1) pies
Bernardyn bernardynka bernardyński, pobernardyński
(1.1) od nazwy Kościoła pw. św. Bernardyna w Krakowie, pierwszej siedziby bernardynów w PolsceDlaczego nazwa bernardyni?, bernardyni.pl. (2.1) od nazwy klasztoru kanoników regularnych na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda w Alpach na granicy Włoch i SzwajcariiBernardyn długowłosy, www.szarik.pl.
białoruski: (2.1) сенбернар duński: (2.1) sanktbernhardshund hiszpański: (1.1) bernardo ; (2.1) san bernardo ukraiński: (2.1) сенберна́р włoski: (1.1) bernardino ; (2.1) cane di San Bernardo