kwestarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zakonnik prowadzący osobiście zbiórkę darów dla klasztoru (1.2) osoba kwestująca
(1.1-2)
(1.1) Przy nim stał kwestarz, sędzia tuż przy bernardynieAdam Mickiewicz, Pan Tadeusz, Księga pierwsza: Gospodarstwo.. (1.1) Brat kwestarz wrócił wieczorem z żukiem wypełnionym dyniami. (1.2) Proboszcz nic nie mógł zrobić, teren przed wejściem do kościoła opanowali kwestarze WOŚP.
(1.1) zakonnik (1.2) osoba
kwesta , kwestowanie kwestarka kwestować
angielski: (1.1) questor, quaestor słowacki: (1.1) kveštár włoski: (1.1) questuante