__TOC__ ös ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ścisk, tłok
ös ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (np. w sporcie, muzyce) intensywność, dynamiczność, ruch, żywiołowość
(1.1) ett ös, öset,
(1.1) fullt ös → maksymalna intensywność, aktywność na pełną parę
(1.1) fart, intensitet, liv och rörelse, ståhej
ösa
ös ()
ȫs
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ścierwo, padlina (1.2) → (1.1) wyzywające przezwisko