__TOC__ paranoja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu; (1.2) sytuacja absurdalna, niedorzeczna
(1.1-2)
(1.1) Zdaniem psychologów, Ola jest o krok od paranoi - przestaje bowiem rozróżniać fikcję od faktów i żyje w pełnym zła świecie, który sama sobie wykreowała„Cosmopolitan” Nr 25/2000, Korpus Języka Polskiego..
(1.1) paranoja prawdziwa • kogoś ogarnęła paranoja • dostać paranoi • cierpieć / chorować na paranoję (1.2) czysta / kompletna / zupełna / istna / prawdziwa paranoja
(1.1) obłęd, obsesja (1.2) obłęd, absurd, niedorzeczność, nonsens
(1.1) choroba psychiczna
paranoik , paranoiczka paranoiczny, paranoidalny paranoicznie
(paránoia)
angielski: (1.1) paranoia arabski: (1.1) بارانويا białoruski: (1.1) паранойя bułgarski: (1.1) параноя duński: (1.1) paranoia hiszpański: (1.1) paranoia ; (1.2) paranoia , chaladura niemiecki: (1.1) Paranoia nowogrecki: (1.1) παράνοια ; (1.2) παράνοια rosyjski: (1.1) паранойя słowacki: (1.1) paranoja ukraiński: (1.1) параноя węgierski: (1.1) paranoia włoski: (1.1) paranoia
paranoja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) paranoja
paranoik , paranoička paranoický
paranoja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) paranoja
paranoik , paranoičarka paranoičen