памерці ()
czasownik dokonany ( паміраць) (1.1) umrzeć ()
(1.1) памру, памрэш, памрэ; памром, памраце, памруць; памры, памрыце; памёр, памерла, памерлі; памёршыГраматычны слоўнік дзеяслова, Беларуская навука, Менск 2007, ISBN 978-985-0842-4
(1.1) (…) Трэба жыць так, каб не жаль было памерці.Віктар Вальтар, Выбраныя творы [] → Trzeba tak żyć, aby nie było żal umrzeć.
(1.1) памерці на руках → umrzeć na rękach • памерці з голаду → umrzeć z głodu • памерці смерцю героя → umrzeć śmiercią bohatera
(1.1) сканаць; угаснуть; спачыць, аддаць богу душу; акаручыцца
(1.1) здохнуць
паміраць
памерці з рогату • памерці няма часу • памерці пад нажом • хоць памры • przysłowia i powiedzenia: альбо перамагчы, альбо памерці • баяцца смерці - горш, чым памерці • на людзях і памерці не страшна • не бываюць дзве смерці, а раз трэба памерці / раз радзіла маці, раз трэба паміраці • памерці, дык з музыкай • хоць доктар з неба, а памерці трэба