brukarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rzemieślnik, robotnik, który zajmuje się układaniem bruku
(1.1)
(1.1) rzemieślnik, robotnik
bruk , brukarstwo , brukowanie , wybrukowanie , brukarka brukować , wybrukować brukarski, brukowy
(1.1)
angielski: (1.1) paver, paviour, pavior białoruski: (1.1) брукар , брукаўшчык , масцільшчык hiszpański: (1.1) pavimentador interlingua: (1.1) pavitor rosyjski: (1.1) брусчаточник włoski: (1.1) selciaio , selciatore