калоць ()
czasownik niedokonany (1.1) kłuć (1.2) bóść, żgać (1.3) bić, zabijać (zwierzę) (1.4) łupać
(1.1) калю, колеш, коле; колем, колеце, колюць; калоў, калола, калолі; калі, каліце
(1.1) калоць штыком → kłuć bagnetem (1.2) калоць рагамі → bóść rogami (1.3) калоць свіней → bić świnie
(1.2) басьці, джгаць (1.4) рассякаць
калоцца колаты колюшка
калоць вочы • праўда вочы коле