bogobojny ()

przymiotnik jakościowy (1.1) bojący się gniewu boga lub bóstw (1.2) zgodny z zasadami wyznawanej religii (1.3) żyjący zgodnie z zasadami wyznawanej religii

(1.1-2)

(1.3) Wśród grzeszników jedynie Noe, mąż bogobojny, znalazł upodobanie w oczach Pańskich. (1.3) Był bardzo pobożny i bogobojny, pościł i chciał, żeby inni pościli.

(1.2) bogobojny postępek • bogobojne postępowanie (1.2) bogobojny parafianin • bogobojna parafianka • bogobojne dzieci

(1.1-2) nabożny, pobożny, zbożny, wierzący, religijny, świątobliwy; świętojebliwy

(1.1-2) niewierzący

bogobojność bogobojnie

, kalka z <

białoruski: (1.1) богабаязны; (1.2) богабаязны esperanto: (1.1) diotima hiszpański: (1.1) temeroso de Dios, piadoso nowogrecki: (1.1) θεοφοβούμενος rosyjski: (1.1) богобоязненный słowacki: (1.1) bohabojný włoski: (1.1) timorato