hetycki ()
przymiotnik (1.1) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;
(1.1)
(1.1) Syria była wielkim węzłem komunikacyjnym. To tutaj spotykały się wszystkie drogi, to tutaj stykały się pierwiastki greckie, hetyckie, huryckie, mezopotamskie i egipskie.Martin Litchfield West, Wschodnie oblicze Helikonu: pierwiastki zachodnioazjatyckie w greckiej poezji i micie, str. 33.
(2.1) nesycki
hetyckość , Hetyta , Hetytka hetycko
angielski: (1.1) Hittite; (2.1) Hittite arabski: (1.1) حيثية (2.1) ;حيثي baskijski: (2.1) hititera białoruski: (1.1) хецкі; (2.1) хецкая francuski: (1.1) hittite; (2.1) hittite hiszpański: (1.1) hitita niemiecki: (1.1) hethitisch; (2.1) Hethitisch rosyjski: (1.1) хеттский; (2.1) хеттский язык słowacki: (1.1) chetitský; (2.1) chetitčina włoski: (1.1) ittita