osełka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztabka z piaskowca służąca do ręcznego ostrzenia metalowych narzędzi (1.2) owalna bryłka masła (1.3) zewnętrzna oznaka przepukliny
(1.1)
(1.1) ostrzyć na osełce (1.2) osełka masła
(1.1) ostrzałka, marmurek, brus, brusiec
osełkowy
angielski: (1.1) hone, oilstone, whetstone, burr; (1.2) pan (of butter), butterball baskijski: (1.1) zorroztarri, geztera francuski: (1.1) affiloir hiszpański: (1.1) piedra de afilar , piedra de amolar ; (1.2) pella (de mantequilla) niemiecki: (1.1) Wetzstein , Abziehstein , Schleifstein rosyjski: (1.1) точи́льный ка́мень , осело́к ; (1.2) брусо́к ukraiński: (1.1) точи́льний ка́мінь , брусо́к ; (1.2) брусо́к węgierski: (1.1) fenőkő, kaszakő wilamowski: (1.1) wecśtaen , wecśtan ; (1.2) weḱ putter włoski: (1.1) cote ; (1.2) panetto , panino