wikary ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
(1.1)
(1.1) W naszej parafii zarówno proboszcz jak i księża wikarzy uczą w szkole. (1.1) Kazanie wikarego zaskoczyło panie z sodalicji mariańskiej. (1.1) Babcia Józia przygotowała wikaremu jajecznicę z pięciu jaj.
(1.1) wikary parafialny • mianować / odwołać wikarego
(1.1) wikariusz
(1.1) ksiądz, ojciec, duchowny, kapłan, prezbiter, duszpasterz
wikarówka , wikariat
(1.1)
angielski: (1.1) vicar baskijski: (1.1) bikario bułgarski: (1.1) викарий czeski: (1.1) farní vikář esperanto: (1.1) vikario hiszpański: (1.1) vicario niemiecki: (1.1) Vikar słowacki: (1.1) farský vikár wilamowski: (1.1) wikar , wikār włoski: (1.1) vicario parrocchiale , viceparroco