falafel ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;
(1.1)
(1.1) Na suku w Marakeszu najedliśmy się falafelami i gotowaną kukurydzą. (1.1) Falafel jest podawany jako wegetariańska alternatywa kebabu w picie. (1.1) Po pielgrzymce do Ziemi Świętej babci Józi świecą się oczy na myśl o falafelach.
(falāfil) < (filfil / fulful) → pieprzDictionary.com Unabridged.
również dopuszczana rzadka odmiana z ruchomą literą „e”: „falafla”, „falaflowi”, „falafle”
angielski: (1.1) falafel arabski: (1.1) فلافل , baskijski: (1.1) falafel bułgarski: (1.1) фалафел duński: (1.1) falafel hebrajski: (1.1) פלאפל japoński: (1.1) ファラフェル niemiecki: (1.1) Falafel / norweski (bokmål): (1.1) falafel norweski (nynorsk): (1.1) falafel perski: (1.1) فلافل rosyjski: (1.1) фалафель szwedzki: (1.1) falafel , falaffel włoski: (1.1) falafel , felafel
falafel ()
rzeczownik (1.1) falafel
(falāfil) < (filfil / fulful) → pieprzDictionary.com Unabridged.
falafel ()
rzeczownik (1.1) falafel
falafel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) falafel
(1.1) en falafel, falaflen, falafler, falafelerne
(1.1) Falafel er lavet af kikærter, der er blevet gennemblødt og kværnet sammen med forskellige krydderier og urter som løg, hvidløg, persille og koriander. → Falafel przygotowuje się z ciecierzycy, która jest namaczana i mielona razem z różnymi przyprawami i ziołami, takimi jak cebula, czosnek, pietruszka i kolendra.
(1.1) lave/spise falafel → robić/jeść falafel
falafel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) falafel
(1.1)
(falāfil) < (filfil / fulful) → pieprzDictionary.com Unabridged.
alternatywna pisownia: felafel