chrzcić ()
czasownik przechodni niedokonany ( ochrzcić) (1.1) udzielać komuś sakramentu chrztu (1.2) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością (1.3) inicjować kogoś w czymś (1.4) nadawać komuś lub czemuś imię lub nazwę (1.5) rozcieńczać coś wodą, pogarszając jakość czasownik zwrotny niedokonany chrzcić się (2.1) być chrzczonym
(1.1-5) (2.1)
(1.1) Proboszcz chrzcił zawsze w drugą niedzielę miesiąca. (1.2) Ja was chrzczę wodą… On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniemEwangelia Łukasza 3, 16.. (1.2) Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem ŚwiętymDzieje Apostolskie 1, 5.. (1.3) Wojacy chrzczeni byli w boju. (1.4) Za komuny w stoczni chrzczono kilkanaście statków na rok. (1.4) Chrzcili go jako Karola Jana, ale potem zawsze był już Jankiem. (1.5) Zawsze chrzciła trunki i nikt się nie czepiał. (2.1) Rzymianie chrzcili się masowo po edykcie mediolańskim.
(1.1-5) chrzcić + , chrzcić +
ochrzczenie , chrzczenie , chrzciciel , chrzestny , chrzestna , chrześniak , chrześniaczka , chrześnica , chrzcielnica , chrzest , przechrzta , chrzciny , chrześcijaństwo ochrzcić , przechrzcić chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
angielski: (1.1) baptize; (1.2) baptize baskijski: (1.1) bataiatu białoruski: (1.1) хрысціць bułgarski: (1.1) кръщавам; (1.4) кръщавам; (1.5) кръщавам duński: (1.1) døbe; (1.4) døbe hiszpański: (1.1) bautizar norweski (bokmål): (1.1) døpe; (1.4) døpe norweski (nynorsk): (1.1) døype, døypa; (1.4) døype, døypa nowogrecki: (1.1) βαφτίζω, βαπτίζω wilamowski: (1.1) tuøfa włoski: (1.1) battezzare; (1.2) battezzare; (1.4) battezzare