kądziel ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka; (1.2) żeńska linia pokrewieństwa w rodzinie (1.3) grzywa żubra; ogon żubra, wilka
(1.1-3)
(1.1) Siedziała w izbie przy piecu i przędła kądziel. (1.2) Twardowski był dobry szlachcic, bo po mieczu i kądzieliLucjan Siemieński: Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie, Księgarnia J.K. Żupańskiego, Poznań 1845, s. 150.. (1.3) W języku łowieckim nie tylko grzywa żubra zwana jest kądzielą.
(1.1) przędzenie kądzieli (1.2) po kądzieli
(1.1) pęk (1.2) pokrewieństwo (1.3) grzywa
kądzielnik kądzielny, kądzielowy
angielski: (1.1) sliver bułgarski: (1.1) повясмо francuski: (1.1) quenouillée interlingua: (1.1) rocca niemiecki: (1.1) Faserband wilamowski: (1.1) roka włoski: (1.1) conocchia , rocca