biskupstwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) godność, urząd biskupa (1.2) administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa
(1.1-2)
(1.1) Ten polski purpurat nie cenił sobie swojego biskupstwa. (1.2) To biskupstwo ustanowił Ojciec Święty Jan Paweł II. (1.2) Biskupstwo pomezańskie jest diecezją tytularną bp. Adama Wodarczyka.
(1.2) ustanowić / znieść / podporządkować / objąć biskupstwo • biskupstwo tytularne
(1.2) diecezja; bpstwo
(1.1) godność, urząd
biskupa , biskup , Biskupin , Biskupiec , Biskupice , biskupka biskupi
(1.1-2)
angielski: (1.2) bishopric białoruski: (1.1) епіскапства ; (1.2) епіскапства , епархія czeski: (1.1) biskupství ; (1.2) biskupství duński: (1.2) bispedømme francuski: (1.2) évêché hiszpański: (1.1) episcopado , obispado , obispalía ; (1.2) diócesis , obispado , obispalía ukraiński: (1.1) єпископство ; (1.2) єпископство , w kościołach wschodnich: єпархія włoski: (1.2) vescovado