sztetl ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) małe skupisko miejskie zachowujące tradycyjną obyczajowość żydowską, przed II wojną światową główny ośrodek demograficzny Żydów aszkenazyjskich w Europie Wschodniej;
(1.1)
(1.1) Aż do czasów ostatniej wojny żydowskie dzielnice w większych miastach i małomiasteczkowe żydowskie sztetle były nieodłącznym, rzucającym się w oczy elementem krajobrazu Polski, w szczególności jej obszarów wschodnich.Zdzisław Skrok, Wielkie Rozdroże. Ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, Iskry 2008.
(1.1) sztetł, miasteczko żydowskie
(1.1) miasteczko
(sztetl)
angielski: (1.1) shtetl białoruski: (1.1) щетъл czeski: (1.1) štetl francuski: (1.1) shtetl , schtetl , stetl jidysz: (1.1) שטעטל (sztetl) niemiecki: (1.1) Schtetl , Stetl rosyjski: (1.1) штетл